Hoe ontstaat capsulaire contractuur?
Na een borstimplantaatoperatie vormt het lichaam een dun laagje littekenweefsel rond het implantaat als een natuurlijke reactie op een vreemd object. In sommige gevallen kan dit weefsel dikker worden en samentrekken, wat leidt tot capsulaire contractuur.
Enkele mogelijke oorzaken zijn:
- Infectie: Zelfs subtiele, onopgemerkte infecties kunnen de vorming van overmatig littekenweefsel veroorzaken.
- Hematomen of seroma’s: Ophoping van bloed of vocht rond het implantaat kan het risico verhogen.
- Immune reactie: Het lichaam kan overmatig reageren op het implantaat.
- Kwaliteit van het implantaat: Implantaten van mindere kwaliteit of met een ruwe buitenlaag kunnen een hogere kans op contractuur hebben.
- Plaatsing van het implantaat: Implantaten die boven de borstspier worden geplaatst, lijken een iets hoger risico te hebben.
Symptomen van capsulaire contractuur
De symptomen van capsulaire contractuur kunnen variëren in ernst en worden vaak geclassificeerd in vier stadia, bekend als de Baker-classificatie:
- Graad I: De borst voelt zacht aan en ziet er normaal uit.
- Graad II: De borst voelt iets steviger aan, maar er is meestal geen vervorming.
- Graad III: De borst is hard en vervormd, vaak met zichtbare asymmetrie.
- Graad IV: De borst is hard, vervormd en pijnlijk.
Veel patiënten merken in de vroege stadia slechts subtiele veranderingen, zoals een toename van stevigheid of lichte gevoeligheid. In gevorderde gevallen kunnen pijn, ongemak en esthetische problemen optreden.
Diagnose van capsulaire contractuur
Een arts kan capsulaire contractuur meestal diagnosticeren op basis van een lichamelijk onderzoek en de medische geschiedenis van de patiënt. In sommige gevallen kan aanvullend beeldvormend onderzoek, zoals een echografie of MRI, worden aanbevolen om de ernst van de contractuur te beoordelen en andere oorzaken uit te sluiten.
Behandeling van capsulaire contractuur
De behandeling hangt af van de ernst van de capsulaire contractuur en de impact op de patiënt. Opties zijn:
Niet-chirurgische behandelingen
- Massage en compressie: In milde gevallen kan een arts aanraden om regelmatig de borst te masseren.
- Medicatie: Medicatie zoals leukotrieenremmers (bijv. Singulair) kan soms worden gebruikt om het littekenweefsel zachter te maken, hoewel de effectiviteit hiervan beperkt is.
Chirurgische behandelingen
- Capsulotomie: Bij deze procedure maakt de chirurg incisies in de kapsel om het implantaat meer ruimte te geven.Het kapsel blijft dan zitten.
- Capsulectomie: Dit is een meer ingrijpende procedure waarbij het gehele kapsel wordt verwijderd. Dit wordt vaak gecombineerd met het vervangen van het implantaat.
- Verwijdering van het implantaat: In sommige gevallen, vooral bij terugkerende contracturen, kiezen patiënten ervoor om de implantaten volledig te laten verwijderen.
Preventie van capsulaire contractuur
Hoewel capsulaire contractuur niet altijd te voorkomen is, zijn er stappen die het risico kunnen verminderen:
- Gebruik van antibacteriële protocollen: Het verminderen van het risico op infectie tijdens de operatie is cruciaal.
- Plaatsing van het implantaat onder de spier: Dit lijkt het risico te verlagen.
- Kiezen van hoogwaardige implantaten: Gladde implantaten of implantaten met een bepaalde textuur hebben een lager risico.
- Minimale manipulatie: Het vermijden van overmatige beweging of druk op de implantaten in de vroege herstelperiode.
Prognose
De meeste gevallen van capsulaire contractuur kunnen effectief worden behandeld, vooral als ze in een vroeg stadium worden ontdekt. Het is belangrijk om regelmatig controles te laten uitvoeren na een borstimplantaatoperatie en eventuele veranderingen in de borst direct te melden aan een arts.
Bij een goed uitgevoerde correctieve ingreep herstellen patiënten meestal volledig en zijn de resultaten langdurig, hoewel er altijd een risico blijft op herhaling.
